.
                        
موضوعات سايت
جستجو


تبادل لينك

http://backlinks.ir

http://tarikhema.ir/link

http://tarikhema.ir/directory

http://mamlekate.ir

http://link.hamfaz.com/

http://iranarena.net

جامعيت قرآن در ديدگاه امام خميني(ره) ( معصومه قرباني)
پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348

وقتي ميگوييم قرآن كتاب جامعي است، منظور اين است كه اين كتاب الهي كاملترين رهنمودهايي را كه در سعادت ابدي و هدايت معنوي انسان نقش دارد، در بر دارد. و پاسخگوي تمام نيازهاي انسان در هر عصر و زماني ميباشد.

قرآن، كتاب مقدسي است كه از كانون وحي و مصدر الهام كبريايي صادر گرديده و همة حكمتها و فرهنگها و دانشهاي راستين در آن مكتوب و متجلي است كه به جهت برخورداري از اين غناي فرهنگي، پيروان خود را بينياز از هرگونه مسلك ميكند. در حالي كه ديگر مكاتب فكري و كتب بشري قادر به پاسخگويي تمام نيازهاي اخلاقي و معنوي بشر نيستند. امام صادق(ع) در خصوص جامعيت قرآن ميفرمايند: «خداوند متعال هر چيزي را در قرآن بيان كرده است. به خدا سوگند، قرآن همهي نيازمنديهاي مردم را آورده تا كسي نگويد كاش اين موضوع در قرآن بود.»(2)

بنابر اصل جامعيت قرآن، دوران حقايق و مفاهيم قرآن محدود و موقت نيست و آيات و دستوراتش پيوسته نوين و جاودانياند. در حقيقت وقتي پيامبري براي هدايت بشر فرستاده ميشود و خاتم پيامبران معرفي ميگردد، كتاب آسماني او نيز كه معجزة ابدي هم نام گرفته، بايد تأمين كننده اين هدف باشد. بسياري از مفسران كوشيدهاند در اين زمينه چنين شبههافكني كنند كه اين كتاب با دنياي امروز كه عصر پيشرفت علوم و تكنولوژي است، مناسبت ندارد. بلكه فقط اعجاز عصر پيامبر است و تنها براي زمان ايشان شموليت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجيل براي استفادة فردي قابليت دارد.

قرآن خود بارها در پاسخگويي به اين شبهه، اين كتاب را هدايتگر انسانها معرفي كرده است: «اين كتاب كه هيچ شكي در آن نيست، راهنماي پرهيزكاران است.»(3) و در آيهاي ديگر چنين فرموده: «بلكه اين كتاب چيزي جز ذكر الهي و قرآن روشن نيست.»(4)

امام خميني(س) از جمله بزرگان و مفسراني است كه با تكيه بر اصل جامعيت، قرآن را از آن جهت قابل قياس با ساير كتب نميدانند كه اين كتاب از ديدگاه عرفاني و «در نزد اهل معرفت و صاحب حكمت، به جميع تجليات جماليه و جلاليه نازل شده كه ديگر كتب آسماني را اين منزلت و مرتبت نيست.»(5) قرآن كتابي است معتدل كه هميشه راه ميانه و اعتدال را حفظ كرده است. يعني هم به دنيا و هم به آخرت توجه نموده است. قرآن نه به مانند تورات است كه در سراسر آن سخني از معاد نگويد و نه مانند انجيل كه تمام توجه آن به آخرت معطوف باشد. قرآن نه چون تورات غرق در محكمات است و نه چون انجيل فرو رفته در متشابهات. معارف و حقايق جامعي كه قرآن به آن معرفي حقتعالي نموده و همينطور مسائل مربوط به اخلاق و دعوت به معاد و ترك دنيا و سبكبار شدن از عالم ماده و رهسپار شدن به سرمنزل حقيقت، به گونهاي در قرآن بيان شده كه وجه تمايز و برتري و البته اعجازآميز آن را نشان ميدهد. اين پيام حياتبخش و جاوداني در راستاي خواندن انسانها به علم و پاكي و نماياندن حيات طيبه به آنها، يك برنامة كلي براي زندگي دنيوي انسان و معنويتي پربار و آخرتي آباد دارد و اين محتواي جامع و گستردگي معارف و علوم گرانقدر رمز جاودانگي اين كتاب آسماني است. «گاه با نصف سطر، برهاني را كه حكما با چندين مقدمات بايد بيان كنند به صورت غير شبيه به برهان ميفرمايد.»(6)

حضرت امام با اشاره به آيه 89 سوره نحل، «تبيانٌ كلَ شيء» قرآن مجيد را شامل همة دستوراني ميداند كه بشر براي سعادت و كمال خود به آن نياز دارد و هر گونه شك و ترديد را در خصوص اينكه قرآن، روشنگر همه چيز و همه امور است، ناروا ميپندارند.(7) زيرا از ديدگاه امام، قرآن و كتابهاي حديث، كه منابع احكام و دستورات اسلام است با رسالههاي عمليه كه توسط مجتهدين عصر و مراجع نوشته ميشود، از لحاظ جامعيت و اثري كه در زندگي ميتواند داشته باشد، به كلي متفاوت است.(8) «زيرا  انبيا و قرآن همه آن مسائلي كه مربوط به روح و مقامات عقليه و مراكز غيبيه است براي ما بيان كردهاند و هم آن چيزهايي كه مربوط به مسائل شخصيه است و داخل در ترقيات انسان و تكامل او، و هم مسائل سياسي و اجتماعي.»(9)

و در جايي ديگر، قرآن را به انساني تشبيه ميكنند كه زنده است و همه چيز دارد و تمام استعدادها و تواناييهاي او بالفعل و از حالت قوه خارج شده و مايه بركت و بهرهمندي انسانها از معارف بيحد و حقايق مكنون آن ميباشد.(10)

حضرت روحالله، در خصوص بركت قرآن ميفرمايند: «قرآن يك سفرة الهي است از ازل تا ابد كه همه اقشار بشر ميتوانند از آن استفاده كنند. منتها هر قشري كه در يك مسلك خاص است، روي آن وجه از قرآن تمركز ميكند كه مطابق با فهم و درك خويش است.»(11) فلاسفه در مسائل فلسفي اسلام قهارند و عرفا در مسائل عرفاني و سياسيون در حوزة سياست اسلام.» اما امام آن را رحمتي براي همة بشر ميدانند و اسلام را جامع همة اين ابعاد معرفي ميكنند. «قرآن هركسي را با زبان خودش بر سر اين سفره مينشاند. تا آن راهي را كه بايد پيدا كند به قرآن، استفاده كند.»(12)

ايشان شرط اصلي بهرهمندي از اين مائده آسماني را كه همانا حقايق و معارف مكنون آن ميباشد، سلامتي قلب و نداشتن امراض قلبيه كه موجب بياشتهايي قلب است، ميدانند و ميفرمايند: «قرآن سفرة پهني است كه هركس به اندازة اشتهايش از آن مي‌‌تواند استفاده كند. اگر مريض نباشد كه بياشتها شود.»(13)

و از اين امراض قلبيه با عنوان حجبي ظلماني همچون كبر و خودبيني و حجب معاصي ياد ميكنند.

پينوشتها:

1. شرح دعاي سحر، ص88.

2. كافي، كليني، ج1، ص59.

3. بقره/ 2.

4. يس/70ـ69.

5. قرآن كتاب هدايت، ص3.

6. شرح حديث جنود عقل و جهل، ص62.

7. قرآن كتاب هدايت، ص25.

8. همان، ص24.

9. همان، ص25.

10. همان، ص116.

11. همان، ص117.

12. همان.

13. همان.

 
 

مرتبط باموضوع :

 امام و ادبيات پس از انقلاب(ماه سلطان نعيمي)  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 1640 مشاهده
 حب جاه و مقام در انديشه امام خميني(س) (فاطمه كنشلو)  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 4200 مشاهده
 پيدايش نهضت خميني در پرتو حماسة حسيني(زهره قمري)  [ پنجشنبه، 11 دي ماه، 1348 ] 4200 مشاهده
 
 
 
امتیاز دهی به مطلب
انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت

اشتراک گذاري مطلب